Goodbye Millersville! I will miss you for sure!
Ik ben gebleven bij Cancún en het weekendje New York. Het weekend na New York zijn we naar een echte Amerikaanse basketbalwedstrijd geweest van de 76'ers, het officiële team van Philadelphia. De universiteit had dit weer georganiseerd en het was dus ook weer zeer goedkoop (waar ze deze reisjes van betalen, het is mij een vraag. Waarschijnlijk van de tuition van alle arme studentjes). Het was erg leuk om zo'n sportwedstrijd te hebben, zeker omdat basketbal in Nederland helemaal niets is eigenlijk.
Kort daarna, op 11 april, zijn wij (De vier Nederlandse meisjes) een paar dagen naar Boston geweest. De tante van Celine woont in een buitenwijk en daar mochten wij gratis verblijven, super super chill! Iets minder chill was de nachtbus die 7,5 uur duurde. En ja, wat ik heb ondervonden dit jaar is dat ik slecht ben in slapen in bussen en vliegtuigen, best heel irritant! We bleven hier tot 16 april, en toen weer de nachtbus terug. Dan kom je om 6am aan in Philly, dan de trein naar Lancaster (waar Celine en ik bijna onze stop hadden gemist omdat we lagen te slapen in de trein. En dat had best vervelend kunnen uitlopen want het is niet zo als in Nederland dat de trein elke 15 minuten komt), vanaf naar de bus naar een busstation en vanaf daar een bus naar de campus; en dat allemaal op een paar uurtjes (2) slaap haha. Boston was heel erg leuk! Het is waar dat mensen zeggen dat het een beetje Europees aanvoelt. Het is redelijk klein voor Amerikaanse begrippen en je kan alles lopen. We hebben de freedom trail gelopen, natuurlijk naar Harvard geweest (waar helaas niet allemaal Gossip Girl-achtige jongens rondlopen, zoals verwacht) en geshopt en in het gras gelegen. We hadden onzettend geluk, het weer was zo heerlijk. Op maandag was het zelfs 30 (!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!) graden!!! Jaa, dat zie je niet in Nederland in April. Victoria en Carlijn waren al een dag eerder uit Boston vertrokken, zodat ze op maandag op de campus zouden zijn om een kaartje voor de musical de Lion King op Broadway te kopen, weer iets dat zo georganiseerd is door de universiteit. Maar dan gaat er opeens weer iets rinkelen: huh, waar betaalt de universiteit dat van? Kaartje Lion King: $150. Busreis: $30. Eten: 15. Dat is dus $195 per persoon en er gaan ongeveer 50 personen...you do the match haha.
Het weekend daarna een chill weekendje op MU gehad, wat dus bestaat uit hangen bij Farmhouse, naar the movies en Park City Mall gaan, en in de zon liggen op The Quad (want jaaa, sinds maart is het hier gewoon warm geweest met maar een paar dagen regen en geen zon). Toen het weekend daarna weer naar New York (27 april)! Ik kon weer bij onze vriendin in SoHo slapen, ja ik kan zeker zeggen dat zij een grote bijdrage hebben geleverd aan de succesvolheid van mijn jaar. Ik ging eigenlijk vooral om foto's te maken en om nog een laatste keer in NY te zijn. OP zaterdag ben ik naar Coney Island geweest, wat een beetje tegenviel. Zeker omdat ik eerst in de verkeerde metro zat. Ik zit vrolijk al 30 minuten in de metro, tot ik erachter kwam dat de metro naar het noorden gaat, ipv het zuiden, waar ik heen moet. Dus ik sta ergens in een random (maybe wel gevaarlijke) wijk in Brooklyn. Dus weer 30 minuten terug en toen weer 30 minuten naar Coney Island. Best een lange metrorit en daarom viel Coney Island ook een beetje tegen. Ik dacht dat het een hele vervallen pretpark zou zijn, wat erg cool is voor foto's. Helaas was alles gloednieuw, wat iets minder boeiends is. En hoe cool die nieuwe dingen er ook uitzagen, ik ga geen $7 voor één ritje betalen. Dus toen maar weer terug en de hele tijd in Brooklyn rondgezwerfd. Hier is mij ook nog eens 5 dollar afgetroggeld door een of andere vrouw, waarvan ik haar zielige verhaal geloofde en zo dom was om geld te geven. En toen in de avond ging ik uiteten met een tante van mij, die toevallig ook in NY was dat weekend met een vriendin. Dat was dus heel grappig om haar daar ook weer te zien! (Tot nu toe: Mijn vader, Monique, Emma, mijn tante, Mr. De Jong (economieleraar) en Anna in NY gezien. Doe ik best goed haha!)
De volgende dag ging ik naar de MoMA, waar ze een tentoonstelling van Cindy Sherman hadden, een hele bekende fotografe. Deze tentoonstelling was inderdaad ook echt heel indrukwekkend! Zij maakt allemaal verschillende portretten, echt honderden, maar zij is het zelf allemaal in elk portret! Maar door middel van pruiken, make-up, kleding en photoshop lijkt ze op elke foto anders en zou je ook echt niet zeggen dat zij het was. Google het maar haha! Van zaterdag op zondag bleef Carlijn ook bij mij slapen en toen op zondag avond weer naar huis. Helaas helaas helaas was de bus van NY naar Philly ye laat, waardoor we de laatste trein van Philly naar Lancaster misten op DRIE DRIE DRIE DRIE minuten! En ja, de volgende trein zou om 5.30 gaan haha. Dus wat te doen in Philly dan? Inderdaad: op zoek naar een bar die twee zielige minderjarige meisjes zou bedienen. Gelukkig was de eerste al raak en konden we lekker aan het Amerikaanse bier, terwijl we onze toekomstplannen over NY bespraken. Want ja, Car en ik hebben besloten in ieder geval (hopelijk iets eerder) voor ons 30ste in NY te wonen samen! En we willen het allebei super super super graag, dus ja, dan moet het ook wel gebeuren! En even voor de (volwassen) mensen die zeggen dat het niet mogelijk is: 1. Car en ik zijn ook heel happy met een appartement in Queens, the Bronx of Harlem, 2. Als je deze blog leest en je zit in je huis in één of ander saai dorp in Nederland, ben je dan blij dat je daar terecht bent gekomen? Zo ja, dan is jouw droom uitgekomen en heb je ook vertrouwen in mijn droom. Zo nee, dan is je droom niet uitgekomen en ga je ervan uit dat de mijne dus ook niet uit zou komen. Gelukkig ben ik niet zo'n negatieve denker en kan ik je garanderen dat ik in NY eindig. De mensen die mijn droom steunen mogen gratis in mijn appartement slapen! :))) Anyway, wij zitten dus in die bar lekker te drinken en toen weer naar een volgende bar, waarna we na de biertjes lekker in slaap konden vallen op Philly station (wel met onze armen om onze tassen gewikkeld, want ja, je weet nooit wat voor rare personen op zo'n station rondlopen).
En toen was het het laatste weekend in MU! Dit weekend hebben we vooral doorgebracht bij Farmhouse, die een paar leuke feestjes op de planning had. Op vrijdag was de ‘All-birthday party', wat basically inhield dat we iedereens verjaardag gingen vieren, aangezien je elkaar waarschijnlijk niet zal zien op de verjaardagen die in de zomer vallen. Er waren cupcakes, kaarsjes, toeters en feesthoedjes. Ik heb hier ook zeer geslaagde foto's aan overgehouden. Deze avond zijn we ook voor de laatste keer pizza gaan eten bij HoPi, waar ik vorig semester elke week te vinden was. Want ja, die pizza smaakt echt overheeeeeelijk na een paar drankjes haha. Op zaterdag was er Cinco de Mayo (een Mexicaanse feestdag die alleen in Amerika wordt gevierd haha). Dit was ook weer bij Farmhouse en ook zeer geslaagd; vooral door de piñata. Iedereen kreeg de kans om de piñata te slaan, nadat er een blinddoek om werd gedaan en je werd rondgedraaid. Dit was hilarisch, omdat onder andere de lamp, de muur en Joe's borst werden geraakt. Zondag was er een bonfire in de woods, ook weer door Farmhouse georganiseerd (Dit zijn, zoals je leest, echt zulke leuke chille mensen! Met chill bedoel ik ook: nooit sober haha). Hier gingen we gewoon chillen en marshmallows and worstjes roosteren. Zeker een hele chille laatste zondag!
En toen brak de laatste week, de finals week, aan. Mijn finals waren alleen op maandag en dinsdag, en daarna was ik vrij, wat zeer chill was. Ik kon toen even chillen, naar de film, lunchen met mensen die ik nooit meer zou zien en natuurlijk vooral inpakken! Deze week was echt heel erg raar, omdat je je gewoon niet realiseerd dat je jaar in Amerika, waar je zo lang naar hebt uitgekeken, gewoon over is. Ik kan het mij eigenlijk nog steeds niet beseffen! In de laatste week zijn wij ook nog met zijn 15en naar een sushi restaurant geweest voor Celine's verjaardag. Die avond moesten we ook afscheid nemen van Gabe, een goede grappige vriend die we hopelijk deze zomer nog zien aangezien hij door Europa gaat reizen. Donderdag en vrijdag waren we nog naar een vriend gegaan en afscheid genomen van mensen, waarvan sommige waarschijnlijk te dronken waren om het zich te herinneren haha. En toen op zaterdagochtend vertrok ik dan, met mijn rugzak, skateboard, weekendtas en twee koffers. Gelukkig zijn Amerikaanse erg vriendelijk en koste het mij ook helemaal geen moeite om naar het vliegveld te komen. Daar aangekomen waren mijn koffers natuurlijk te zwaar! Zelfs na mijn zielige: ‘I've studied here for a whole year' moest ik nog wat dingen weggooien, maar ik kon mij er niet heel erg druk om maken. Daarna lekker op het vliegveld nog wat Amerikaans eten eten: hamburgers, cinnamon pretzel en een donut! Voor mijn vliegreis had ik zelf een geniaal plan bedacht: ik neem een slaappil, slaap de hele nacht en kom fris aan in Nederland. Maar volgens mij heb ik de foute slaappil gekocht, aangezien je die in Amerika in de supermarkt kan kopen zonder enige hulp; ik had dus geen idee welke ik moest nemen. Anyway, hij werkte dus niet en ik heb de hele vlucht een beetje rondgekeken haha. Gelukkig was het een redelijk korte vlucht. Toen ik in Nederland kwam stond er ook nog een fijn ontvangstcomité: mijn ouders, zusje, Monique, opa en oma, Xandra, Anna, Gaby en Bianca. Bedankt nog iedereen, dat jullie om 6 uur jullie bed uit kwamen om mij op te halen! Xandra, de schat, had ook nog een spanddoek gemaakt :).
En ja, nu zijn we weer hier. Ik kan je vertellen dat het veel raarder is dan gedacht. Ik weet nog niet zo goed wat ik nou allemaal van deze nieuwe situatie vind. Ik moet mij zeker weer aanpassen en heb een kleine reverse culture-shock: douchen zonder slippers voelt heel raar, de shampoo fles is twee keer zo klein dan ik gewend ben en de glazen ook! Zonder er over nagedacht te hebben is alles in Amerika toch groter. Opeens leek mijn huis in Weesp ook veel kleiner...
En omdat ik jullie niet wil vervelen met nog een langere blog, komt er nog een afsluitende aan binnenkort. Dan kunnen jullie even bijkomen van deze en dan in de andere lezen hoe erg ik wel niet gegroeid ben (hahah ;)).
Ik zit wel een beetje te klagen hoe saai het hier wel niet is (zeker met al je vriendinnen die examens of tentamens hebben), maar ik ga over precies een week alweer naar SCHOTLAND!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! YES YES YES YES YES YES YES ik heb hier echt ziek ontzettend veel zin in haha! En ik ga natuurlijk vooral naar Scott, maar de laatste drie dagen laat ik bij Jillian, een schots meisje wat vorig semester ook aan MU studeerde. Het is ook zo leuk dat ik haar en de andere schotse meisjes, die echt geniaal waren, weer te zien! Ik kijk hier dan ook ontzettend naar huis!
Seeya later everyone!
PS. Ben wel een beetje annoyed dat ik de hele tijd Nederlands moet praten. Ik praat veel liever Engels! Gelukkig kan ik dat nog een beetje onderhouden door elke dag met Scott te Skypen!
PSS. Ik ga zo maar even mijn 17.000 foto's uitzoeken haha
"If I catch you, OMG! Delicious!!!!"
Daar zijn we weer! Dit keer met leuke verhalen van mijn geweldige springbreak in Cancún!
Van 8 maart tot 15 maart gingen wij, de Dutch girls en de twee Australische meisjes, naar Cancún, Mexico om een echte Springbreak mee te maken! Dit was echt een geweldige week! Practically hebben we de hele week op het strand gelegen en gefeest (ik ben wel één keer downtown Cancún in gegaan om foto's te maken, dus toch nog een beetje cultureel geweest).
Op donderdag 8 maart vlogen wij om 6 uur 's ochtends vanaf Philadelphia naar Atlanta naar Cancún. Maar ja, hoe kom je om 3 uur 's ochtends naar Philly zonder auto? Inderdaad, door de nacht op het vliegveld door te brengen. Wij waren daar ongeveer rond 12 uur 's nachts en hebben ons toen maar 4,5 uur moeten vermaken, met onder andere: longboarden, op een rolband heen en weer gaan, in de security camera dansen, de vending machine plunderen en ‘slapen'. De vlucht was daarna wel ok, ook al voelde ik mij behoorlijk shit. Een nacht overslaan is niet mijn favoriete bezigheid. Ik zat ook nog eens naast een of ander dik Amerikaanse vrouw, wat het al helemaal comfortabel maakte, aangezien de armleuning dus niet naar beneden kon...
Aangekomen in Cancún moesten we nog even lekker 1,5 uur in de rij voor de douane staan, ook heel erg chill! Wij waren zwaar overdressed, aangezien het super koud was in Philly, maar zeker niet in Mexico. En toen op weg naar het hostel...we wisten niet wat we moesten verwachten, aangezien een hostel toch zeker anders is dan een hotel, zeker in Mexico. Maar we hadden weer eens geluk. We hadden een 4 people mixed dorm geboekt, maar het hostel had geen dorms meer vrij voor 4 personen, dus dan zouden we verspreid moeten slapen. Gelukkig waren zij ons zo aardig om ons in het hotel (ipv hostel) van dezelfde firma te plaatsen, waardoor we een veel betere kamer kregen dan betaald!
Na uitgepakt, even het strand bezocht en gegeten te hebben waren we helemaal klaar om uit te gaan.........haha! Dat ging dus even niet door. Vol goede moet gingen we op stap, maar na 10 meter realiseerde iedereen zich dat we dood en dood moe waren en dat er dus geen lol in zat om uit te gaan. Dus dan maar weer terug naar het hotel, super lame, maar ik was er wel echt aan toe.
De volgende dag eindelijk naar het strand! Heerlijk! Wij lagen gewoon te chillen, totdat Shilo een sms kreeg van een jongen die ze in het vliegtuig had ontmoet, die zei dat we naar Hotel Oasis moesten komen. Wij komen daar aan en dat was ongeveer de Starbeach van Cancún. Het hele hotel werd bevolkt door jongeren en op strand stond een podium met dj, heel chill. Het enige jammere was dat het een all-inclusive hotel was, dus wij kwamen er niet in. Gelukkig waren er genoeg jongens met bandjes die ons gratis drankjes aanboden! Hier gingen we de rest van de week elke dag heen. Van 12 tot 4 op het strand chillen bij Oasis en daarna feesten op het strand tot 6. Gelukkig vond ik in een club een bandje van Oasis, waardoor we de rest van de week naar binnen konden, gratis konden drinken en het zwembad konden gebruiken. De feestjes hier hadden ook nog een speciaal fenomeen: meisjes gingen zomaar op jongens schouders zitten, alle jongens op het strand verzamelden zich daar dan omheen en begonnen ‘show your tits' te roepen. De meisjes deden dit dan, er werden honderden foto's van gemaakt en soms waren er wat brutale apen die naar die tieten grepen...redelijk ordinair dus. Op een gegeven moment werd dit zo normaal dat de jongens niet eens meer iets hoefden te roepen of het meisje liet al haar borsten zien...hier deden wij natuurlijk helemaal niet aan mee haha!
Uitgaan was heel erg vet, maar heel erg duur. Entreekosten waren 50 dollar per avond (wel open bar) en één keer zelfs 75. De eerste avond gingen we naar The City, echt een mega club. Deze avond was wel oké, maar ik was eigenlijk nog steeds heel erg moe. De tweede avond daarentegen was echt awesome. We gingen weer naar The City en dit keer was er Day Glow, een paint party. Dit houdt in dat iedereen in het wit gekleed gaat en om middernacht valt er opeens verf van boven en dit gaat zo de hele nacht door. Dan voel je opeens weer een random klodder op je hoofd vallen. Ik heb mij nog nooit zo vies gevoeld in mijn hele leven haha. De derde dag hadden we het voor elkaar gekregen om na het strand Oasis in te sneaken. Hier ontmoetten we wat Australiërs, die zo vriendelijk waren om ons mee te nemen naar het buffet, wat dus gratis was. Niemand checkte of we een bandje hadden en het eten was zo lekker! Daarna nog zeker twee uur aan de bar gezeten en dat allemaal gratis. Na het chillen in de hotelkamer van de Australiërs was het tijd om uit te gaan, want het was ongeveer al 12 uur. Carlijn, ik en een Australiër waren de enigen die uit gingen, maar niemand van ons had geld of was echt bereid om 50 dollar te betalen, dus dit was een beetje een gefaalde avond (afgezien van het gratis eten!). De volgende dag was erg grapppig. Marika, Céline, Carlijn en ik waren de enigen die uitgingen en we besloten om naar de Congo bar te gaan, een pleb bar die maar 20 dollar entree kostte. Marika waren we al snel kwijt omdat die met iemand naar huis was gegaan en Céline waren we ook al verloren. Carlijn en ik zijn toen gewoon helemaal los gegaan en hebben ongeveer 3 uur non stop lopen dansen, dat was heerlijk haha. De een na laatste dag gingen we naar Avicii, wat erg leuk was, alleen suuuuuper druk!!!!!! Echt nog nooit zoveel mensen in een club gezien. Shilo, Carlijn en ik hadden gelukkig een chille spot op het balkon gevonden, waardoor we alles goed konden zien en geen last hadden van de drukte. En na het uitgaan natuurlijk even lekker guacamole en taco's eten haha. De laatste avond was erg vet! Laidback Luke, een Nederlandse dj, draaide in Dady O's (Worst club name ever!) en Carlijn's vriendje kende hem, waardoor we op de gastenlijst stonden. De manager van de club had gewoon een smsje van Luke met al onze namen er in, heel vet. Eenmaal binnen werden we naar het VIP gedeelte geleid, waar gelijk een serveerder onze drankjes kwam opnemen. Op een gegeven moment kwamen de servers met een mega fles (ongeveer 5 liter) vodka aanzetten voor iedereen. Dit was dus een geslaagde laatste avond! En daarna weer naar Millersville, een beetje een bummer!
Al met al was het een topweek. Mexico is erg leuk en Mexicanen zijn over het algemeen erg aardig. Wel was er een vage gast in de bus die maar aan mijn haar bleef zitten, omdat hij het zo mooi vond. Hij wilde eigenlijk een stukje ervan afknippen. Ook vroeg een gast om seks voor geld, maar nadat ik schreeuwde: ‘Go away, I'm gonna call the police!' had ik daar ook geen last meer van. En afgezien van het uitgaan was de rest heel goedkoop! Taco's 3 dollar en de bus 75 cent! Ook kon je in de supermarkt 2 broodjes en 3 donuts voor minder dan een dollar kopen! En aangezien ik nogal een donutlover ben, kwam dat dus heel goed uit!
En omdat we na een weekje Millersville er wel weer tussenuit wilden, besloten we om afgelopen weekend even random naar New York te gaan. In een impulsieve actie hadden ween heel goedkoop 4-persoons appartement geboekt voor één nacht. Na het geboekt we hebben, besloten we de reviews te lezen. Het eerste wat we zagen was een foto met een MEGA kakkerlak, die de gasten in het appartement hadden aangetroffen. Ik ben als de dood voor de kakkerlakken en was dus van plan, als we dit zouden aantroffen, om de nacht in een 24-hour McDonalds door te brengen. Maar nog een keer lucky us, want dit we daar aankwamen bleek appartement ook heel erg mee te vallen! Er waren wel wat vlekken op het tapijt, maar dat kan ik zeker nog wel aan. Alleen jammer dat het water van de douche niet weg wilde lopen, maar aangezien we er maar één nacht bleven, was dat ook geen probleem. In New York hebben we het volgende gedaan: Brooklyn (door mij verklaard tot een leukere buurt dan Manhattan), SoHo, Times Square en the High Line park, waar je heel goed foto's kan maken (mijn favoriete bezigheid in New York). In de avond zijn we naar een bar geweest waar we gewoon geserveerd werden, waar in Millersville we niet eens een bar in komen!
We hebben ook nog een tripje gemaakt naar The Cheesecake Factory op 25 februari, die in the King of Prussia Mall in Philly zit, één van de grootste shoppingmalls aan de East coast. Aangezien the Cheesecake Factory één van de beste dingen van Amerika is, moest ik hier nog een keer gaan voordat ik the States zou verlaten en gelukkig vonden we wat vrienden met auto's die bereid waren om met ons mee te gaan.
Op 29 februari ben ik ook nog een dagje naar New York geweest, omdat Anna daar op dat moment met haar ouders zat. Dit was zeker een heel leuk tripje, omdat ik haar natuurlijk ook al 6 maanden niet had gezien. Het voelde eigenlijk alsof ik nooit was weggeweest en ook al waren we in the best city ever, we deden gewoon wat we altijd deden: lunchen en shoppen. Het was zo raar om haar dan in New York te zien, maar natuurlijk ook super vet!
Op 3 maart was er een concert van de band Native Maze. Marika had wat vrienden gemaakt in de Farmhouse, een superchill huis vlak bij onze dorm met hele chille mensen. Een gast die daar woonde zit in Native Maze en zij gaven dus een concert. Dit concert vond plaats in een kelder, maar het was redelijk professioneel. En super vet! Ten eerste het feit dat het in een kelder was. Ten tweede waren de mensen heel chill, niet van die standaard Amerikanen. Ten derde was hun muziek ook nog eens echt goed!
Ik ben ook nog een keer naar een meeting van de Christian Fellowship geweest, waarvan het onderwerp was: ‘Sex before marriage, a good or a bad thing?' Ik vind dat natuurlijk ‘an awesome thing', dus was erg benieuwd wat die religieuze rakkers hier er slecht aan zouden vinden. Laten we zeggen: wat een ongelooflijke noobs zeg! Zeker de spreker, die ik gewoon erg onrespectvol vond. Als een religie je in het gezicht van een homoseksueel laat zeggen: ‘Being gay is wrong', wat voor religie is dat dan? Ik kan er gewoon niet over uit hoe belachelijk dat is! Het was een interessante meeting, maar ik ben het er -00000000% mee eens.
En nu zitten we weer in onze kamer. Een hele drukke tijd breekt nu aan qua examens en assignments, niet zo chill. We willen nog wel naar Boston gaan, aangezien mensen mij hebben verteld dat ze dat leuker vinden dan NY. IK geloof daar natuurlijk niets van, dus moet dat eens met eigen ogen zien. En al is het leuker, ik zal het nooooit toegeven haha! En dan is het al bijna tijd om naar huis te gaan. Om eerlijk te zijn zie ik er niet heel erg tegenop. De andere Nederlandse meisjes zijn in de winterbreak naar huis gegaan, maar ik ben nu al 7,5 maand weg van huis. Het is niet dat ik het mis, maar als mijn moeder mij smst: ‘als je thuiskomt wordt je weer lekker verzorgd', mis ik het een klein beetje haha. Gewoon lekker in mijn eigen bed! En mijn moeder weer zien! En veeeel dichter bij Schotland, waar ik hoop veel tijd door te brengen, aangezien het weer daar heerlijk is en ik lekker veel wandelingen kan maken! Haha, ik bedoel eigenlijk: de hele dag in bed kan liggen!
See you soon, guys!
PS. De titel van mijn blog is nogal random, naar dat is hét Cancún liedje. Om het op te zoeken: If I catch you (ai se eu te pego) - Michel Teló. Zeker een aanrader, een heerlijk nummer (als je op het strand bent, omringt door feestende mensen! Zo niet, laat het dan maar zitten haha).
Second semester, where are you going????
Hi everyone!
Het is nog niet eens een maand geleden dat ik mijn vorige blog heb geschreven, ben best trots op mezelf, zeker als je bekijkt dat er niet zoveel gebeurd is! Op dit moment lig ik in mijn bed, aangezien het 1am is. Mijn roommate ligt naast mij te slapen en ik hoop dat ik haar niet wakker maak met mijn getype, aangezien zij morgen om 6 uur op gaat staan om nog te leren voor haar test. Ja, ´procrastinate´ is zeker een woord wat hier vaak uitgevoerd wordt! Ik zal jullie even vertellen wat er de laatste tijd allemaal is gebeurd.
Op 11 februari gingen wij, de Dutch girls, de Australische meisjes, Loc (een jongen uit Vietnam) en Loc’s neef naar Club Glow in Washington, DC. Dit is ongeveer 2,5 uur rijden van de campus (als je geluk hebt en Loc’s neef niet in slaap valt achter het stuur, zoals de Nederlandse meisjes hadden ondervonden de keer daarvoor dat ze naar Club Glow gingen) en dus een avontuur. Omdat dit een 18+ club is en ze goede techno en house draaien, is het die 2,5 zeker waard. We vertrokken om 6 uur en kwamen ongeveer om half tien aan (iets langer dan gepland, door verscheidene stops). Buiten was het ongeveer -10000 graden, dus ietsje minder. Binnen was de club heel vet. Nou ja, niet veel vetter dan de clubs in Nederland, maar wel beter dan de appartementen buiten de campus. Als je er één hebt gezien, heb je ze allemaal gezien. Dit was dus een leuke afwisseling. De avond was heel leuk, afgezien van een paar moeilijkheden (een dronken Australische kwijtraken, die uiteindelijk al in de auto blijkt te zitten). In Glow zijn we tot 4 uur gebleven, daarna even een mega-maatijd bij de Maccie gehaald om op te laden en toen wee terug rijden naar Millersville. We kwamen om half 8 ’s ochtends aan en ik ben gelijk op mijn bed geploft. Blijkbaar is dit heel gewoon om zo ver te rijden naar een club, want veel mensen uit Lancaster doen dit bijna wekelijks. We zijn zeker van plan om nog een keer terug te gaan.
Gister, op 18 februari, gingen we met een universiteitstrip naar Roundtop, een klein skigebied, hier in de buurt. We vertrokken om half 8 (had wel iets later gemogen) en waren daar rond half 9. Deze trip kostte ons 10 dollar. Hiervoor kregen wij de busreis, een liftpas, materiaal en een maaltijd, die op zichzelf al 15 dollar koste. Een goede deal dus! Deze dag was super chill. Aangezien ik dit jaar niet op wintersport ga, is het toch leuk om een dagje te snowboarden,. Het skigebied was niet groot, maar er waren best chille pistes! Het was ook erg leuk om zo’n dagje met je vrienden door te brengen; beetje snowboarden, beetje chillen. We wilden hier vorig semester al zelf heen gaan, maar wisten niet hoe we daar moesten komen.
Ook ben ik twee keer mee geweest naar een concert van een vriend. Ik had namelijk aangeboden om foto’s te maken en dat vond hij wel een goed idee. Dit was erg leuk, omdat ik niet alleen maar foto’s maakte voor mijn eigen gebruik.
Mijn vakken zijn nog steeds erg leuk. Behalve dan dat ik international economics een beetje onderschat heb. Voor het eerst hier heb ik niet alleen moeite met de stof, maar ook het met taalgebruik. Het boek is lastig geschreven, waardoor ik veel begrippen niet begrijp. Ik kijk dit dus even aan en hoop dat het goed komt. De leraar is ook niet zo chill. Hij is heel aardig, maar bozig. Hij meent het niet zo, maar komt erg bozig over. Hij stelt bijvoorbeeld een vraag in general, en niemand reageert. Dan komt er weer een: ‘I can’t hear my class.’ Dan hoor je een zachte ‘yes’, gevolgd door een ‘I can’t hear my class!’. Als dan nog steeds niemand echt iets zegt, wordt het een ‘I CAN’T HEAR MY CLASS!’ Oke, misschien niet zo overdreven als de capslock doet denken, maar het klinkt erg bozig. Mijn Audio & Video teacher is daarentegen heel grappig, vooral omdat niemand hem begrijpt. We hebben het hier over een klein Chinees mannetje die geen Engels kan en die de eerste les op een tafel met wieltjes ging zitten, waardoor de tafel naar achter gleed en hij bijna op de grond viel. Dit zorgt voor hilarische momenten, zeker omdat niemand iets begrijpt. Hij is erg klunzig en als hij dan bijvoorbeeld een lichtconstructie wil opzetten (voor in de opnamestudio), kijkt de hele klas aandachtig toe hoe de arme man klunzig de tripods uit zijn handen laat vallen en peperdure lichten bijna kapot maakt. Het is een schatje, daar niet van. Maar of hij de juiste leraar voor op een universiteit is…daar valt over te twijfelen.
Hoewel ik niet zoveel doe op een dag, gaat de dag toch heel snel voorbij. Dit is voornamelijk doordat mijn vakken later beginnen en ik dus ook later klaar ben. Voordat ik het weet is het alweer 12 uur ’s nachts en moet ik nog steeds die tv-episode kijken! Ik weet niet waar alle tijd heen gaat, maar ik heb al een paar keer aan mensen beloofd even te chillen en het komt er gewoon niet van haha. Ik kan ook niet geloven dat er alweer een maand voorbij is van het tweede semester. One down, three more to go. Als ik er zo over nadenk gaat de tijd heel snel. Ik wil nog helemaal niet naar huis! Als ik erover nadenk dat ik Scott pas over 3,5 maand zie, gaat de tijd opeens heel langzaam…Met Scott gaat het heel goed. We Skypen ongeveer 3 á 4 keer per week, elke keer voor 2,5 uur (misschien gaat daar ook wel heel veel tijd heen haha).
Ik moet ook een beetje na gaan denken over wat ik in Nederland wil gaan doen als ik terugkomt. Dit is nog best lastig, aangezien ik er de tijd niet voor krijg. Ik zit te overwegen om het mrs.-dr. Programma aan de Erasmus Universiteit te doen. Dit houdt in dat ik de volwaardige International Econmics & Business Economics studie en de volwaardige studie Rechten samen in 6 jaar doe. Dit lijkt mij echt een top studie, maar het is wel hard werken…en ja, vrije tijd is erg verleidelijk, dat heb ik hier wel ondervonden. Ik zit dus nog een beetje in dubio…Sowieso ga ik Economics & Business studeren, maar Rechten erbij lijkt mij erg interessant. Nog beter: een volwaardige studie in Barcelona, Parijs of London!!!! Sorry pap en mam!
Ik heb ook maar even een external hard drive gekocht, want na 6 maanden Amerika zit ik nu op ongeveer 6600 foto’s en een totaal van 35 GB. Dat wordt nog wat knippen en plakken als ik hier een fotoboek (ik bedoel: een verzameling fotoboeken) van wil maken. Gelukkig heb ik alle tijd als ik terugkom (wat rond 14 mei zal zijn), aangezien of iedereen tentamens of examens heeft! Gezellig!! Gelukkig is er altijd Schotland nog ;-)
Verder zijn er niet meer spannende dingen gebeurd. We chillen, gaan naar feestjes (die nu weer leuker zijn, omdat het allemaal weer iets nieuwer is), proppen ons vol bij het Unlimited buffet (grapje, ik probeer gezond te zijn…) en enjoyen het campusleven! En natuurlijk over 20 dagen alweer Cancún!!! Daarna kunnen jullie wel weer een leuke blog verwachten (als ik het overleef…het is en blijft Mexico. Als het de dirty Mexicanen niet zijn, zijn het de ranzige insecten. Ik hoef mij toch niet te laten inenten????
Adios, amigos! Hasta luego! (Met Spaans gaat het ook erg goed!!!)
Lots of love,
Julia
PS. Voor mijn journalistiek klas moest ik artikelen opzoeken in de krant en ik kwam net een ‘artikel’ tegen uit de krant van Lancaster. Hierin stonden de scheidingen die plaats vonden en plaats gaan vinden, op dezelfde manier als dat rouwadvertenties in de krant staan. Ligt het aan mij of zie je dit soort scheidingen-artikelen in Nederland wel?? Ik vond het in ieder geval erg raar…
Travelling around the USA!
Daar zijn we weer! Och, och, och, mijn laatste blog is geschreven op 16 november, dus 2,5 maand geleden. Het spijt mij ontzettend dat ik jullie niet op de hoogte heb gehouden van mijn enerverende leven hier in the USA. Ok (ja, ze zeggen hier ‘ok' in plaats van ‘oke'. Mensen reageren heel raar als ik dat type!), nu even serieus. Er is de laatste tijd erg veel gebeurd hier, waar ik jullie nu op de hoogte van ga stellen. Het is bijna 12 uur 's nachts en ik moet morgen alweer op tien uur opstaan (want ja, wat hebben we het toch zwaar!), maar van uitstel komt afstel. Vandaag dat ik nu maar even aan mijn blog begin; kan ik in ieder geval al iets van mijn to do-list afstrepen.
Ik zal eerst even kort samenvatten wat er tussen 16 november en 18 december is gebeurd (daarna begon de winter break, dus dat wordt weer een heel ander verhaal): het leven ging eigenlijk kabbelend door, gewoon weer lekker om 4pm naar bed en dan maar weer om 7.30am (of als ik gelijk had: om 10am) opstaan, daarna les, chillen en tijd doorbrengen met Scott (FYI: Scott uit Scotland, waar ik het erg gezellig mee had ;-)). Verder bestond onze tijd ook uit tripjes naar de mall, naar de cinema, naar Walmart (Ja, als je eenmaal in een Amerikaans gat woont, wordt naar de Walmart gaan zelfs als een tripje beschoudt!) en natuurlijk wat feestjes! Dit werd wel iets minder, want iedereen was een beetje moe en de feestjes waren eigenlijk altijd hetzelfde. Ook was ik een soort van gebonden nu, wat feestjes ook iets minder interessant maakt (zelfs al zijn de Amerikaanse jongens zulke boeren!)
In deze tijd hebben wij, dus de Dutch girls, wel Cancún geboekt! Voor diegene die onder een steen hebben geleefd: dat is dé plaats om je spring break door te brengen. Dit is dé plaats waar alle doorgedraaide Amerikanen heen gaan, aangezien het in Mexico ligt. En ja, in Mexico is er geen drinking-limit (nou ja, die is er waarschijnlijk wel, maar de limit eindigt waarschijnlijk bij 12 of iets).
In de thanksgiving break (van 22 november tot 28 november) zouden Céline en ik naar Celine's roommates huis gaan. Dit ging door wat omstandigheden niet door, waardoor Céline en ik besloten onze tijd maar in New York te spenderen. Dit was een hartstikke leuke en gezellige week en New York was, zoals tijd, weer heerlijk!
Op 13 december begon de finals week. Dit was niet heel erg ingrijpend of spannend, aangezien de toetsen hier niet erg indrukwekkend zijn. Dit was vooral een chill week, met wat leren tussendoor. Al met al ben ik tevreden met mijn behaalde resultaten: A voor de First year seminar, A- voor Spanish en English, B voor economics en een B- voor American government. Zeker met American government was ik tevreden, aangezien ik dit vak nog wilde laten vallen, omdat het soms erg lastig was (en veel werk...zeker een belangrijke factor!). Het ging erom dat ik de vakken zou halen en dat heb ik gedaan! ?
Op 17 december was het dan zo ver: de internationals vertrokken. Dit was een trieste dag, aangezien we toch een goede band met de meeste van hen hadden opgebouwd! Het meest jammer vond ik dat de Scottish girls weggingen, aangezien zij heel gezellig en gek waren! Je verveelde je nooit met hen! We hebben afgesproken om naar Schotland te gaan en dat zij dan naar Amsterdam, dus ik hoop dat dat doorgaat!
Op 18 december begon mijn grote ‘rondreis' door Amerika. Volgens mij heb ik dit nog niet verteld in mijn blog, maar dit stond op het plan: Florida, New York, California en Ohio (en dan nog Milwaukee, Denver en Phoenix: alle interessante plaatsen waar ik een overstap had!). Ik had hier natuurlijk ontzettend veel zin in! En ik kan je vertellen, na 5 weken reizen ben je best een ervaren reiziger (ok, ik lieg, I suck at travelling! Ik beslis alles veel te snel, zoals jullie wel van mij gewend zijn, en maak dan domme fouten haha; deze fouten kunnen cruciaal zijn in reizen!)
Allereerst Florida. Ik ging hierheen met Scott en Roberto (uit Chili). Dit begon al lekker met een half uur te late taxi, waardoor wij bijna onze trein naar Philadelphia miste. Op de seconde haalde we deze trein, gelukkig. Ik schoot natuurlijk gelijk in de stress, in contrast met Scott die de relaxedheid zelve is. We vlogen op Orlando om vanuit daar de bus naar Miami te nemen (beetje om, maar wel veel goedkoper!). In Miami bestonden onze dagen vooral uit aan het strand liggen. Verder heb ik veel gefotografeerd in het Art Deco-district. Dit was vooral een erg chille week, wat wel lekker was na zo'n hectisch semester.
Op 25 december vloog ik naar New York om daar mijn vader, Monique en Emma te ontmoeten. Dit was echt ontzettend leuk (ik heb zelfs een traantje weggepinkt...komt niet zo vaak voor). Het voelde gelijk alsof ik nooit was weggeweest. New York was voor mij een beetje een herhaling, maar natuurlijk verveelt New York nooit. We hebben vooral erg lekker gegeten (wat ik zeer waardeerde na een half jaar van fast food en cafeteria-eten!). Een lekkere hotelkamer was ook wel relaxed na een week in een 12-persons mixed dorm te hebben geslapen. We zijn ook nog naar de musical Wicked op Broadway geweest, errug leuk!! Nadat mijn vader, Monique en Emma vertrokken waren uit New York (op 30 december), heb ik daar zelf nog drie dagen doorgebracht. Dit waren vooral chill-dagen, omdat mijn vader mij echt uitgeput had in New York. Het is nogal vervelend als drie mensen denken dat het zes uur later is en dus al om 6am wakker worden, terwijl mijn ritme vooral bestond uit 11 uur wakker worden.
Mijn NYE was niet echt heel bijzonder haha. Ik wilde nog wel naar Times Square gaan, maar toen ik daar om 5 uur 's middags even ging kijken was alles al afgezet en stonden er al duizenden mensen. Ik ben toen terug gegaan naar de loft. Mijn plan was om dan om twaalf uur naar de Brooklyn Bridge te gaan, maar helaas ben ik door mijn wekker heen geslapen. Ik schrok om 4 uur 's ochtends wakker, om te constateren dat NYE aan mij voorbij was gegaan. Niet dat ik daar heel erg over kon in zitten; alleen vond ik het wel jammer dat ik geen mooie foto's had kunnen maken.
In New York heb ik nog wel een keer gelunched met meneer De Jong (mijn oude economie-leraar) en zijn vrouw. Dit was erg gezellig en het is natuurlijk altijd grappig om bekenden aan de andere kant van de wereld te ontmoeten.
Op 3 januari vertrok ik naar Philadelphia om daar te herenigen met Scott, die ik al 1,5 week had moeten missen (dat valt niet mee na 3,5 maand élke dag samen door te brengen, kan ik je vertellen). Vanuit Philadelphia vlogen we naar San Francisco. Dit was ook een topweek! Het begon al met dat we in het vliegtuig gratis konden upgraden naar economy plus, dus meer beenruimte! Yeaah! In het hostel hadden we ook nog een meevaller: we hebben een 4-persons room geboekt, maar kregen een private room! Dat is altijd natuurlijk beter, dus dit maakte de week helemaal top! De dingen die we gedaan hebben in San Francisco: over de Golden Gate Bridge gefietst, de Embarcadero (haven) bezocht, Lombard Street (steilste staat), Alcatraz bezocht gechilled en nog andere buurtjes bezocht. We hebben ook bij The Cheesecake Factory gegeten, serieus het beste restaurant ooit! Die cheesecakes zijn echt to die for!
Op 10 januari reisden we met de bus naar Los Angeles. Hier hadden we al een private room geboekt, maar die was ook nog eens veel mooier dan gedacht én een private bathroom, ook al hadden we verwacht dat we dat niet zouden hebben. Weer een meevaller! In LA hebben we het volgende gedaan: een bustour door LA, Venice Beach, Santa Monica, Universal Studios en het Hollywood Sign gezien. Ook hier zijn we een keer naar The Cheesecake Factory geweest, hehe.
Op 15 januari was het dan zo ver: het grote afscheid. Ik kan je vertellen: dat is echt shit! Ik had aan het begin ook nooit gedacht dat het zo serieus zou worden of dat ik er zo over inzit. Maar als je eenmaal 3 weken lang met iemand reist, bouw je echt een hele goede band op. We waren allebei behoorlijk verdrietig en het afscheid leek echt op een film! 'Huilend stond ik op de roltrap, Scott stond buiten. De roltrap ging omhoog en langzamerhand zag ik de liefde van mijn leven verdwijnen, totdat het enige wat ik nog zag een groot reclame billboard was'. Zo zou het in een roman beschreven staan, maar zo was het wel een beetje. Ik voelde me die dag echt rot en alsof het nog erger kon, miste ik ook nog eens mijn vlucht! Ja, ja, zeker een topdagje.
Ik vloog namelijk van Los Angeles naar Phoenix naar Columbus (Ohio), waar ik een paar dagen zou doorbrengen op de campus van een vriend. Mijn vlucht van LA naar Phoenix had een half uur vertraging, maar ik maakte me geen zorgen, aangezien ik 1,5 overstap-tijd had (dacht ik). Ik kom dus vrolijk op Phoenix aan, ga even lekker naar de Burger King en ga naar de terminal. Niemand daar!! Ik was een half uur te vroeg, wat een normale tijd is, dus vond het redelijk vreemd dat er niemand was. Na een tijdje begon ik mij toch zorgen te maken en liep naar het bord met alle vertrekkende vluchten. Geen vlucht naar Columbus. Ik denk: ‘shit' en loop naar de info-balie met de vraag: ‘Is de vlucht naar Columbus gecanceled?' ‘Welke vlucht?' antwoordt de vrouw. ‘De laatste vlucht ging om 16.10'. Julia: ‘Maar het is 15.30'. Vrouw: ‘Nee, het is 16.30'. Blijkbaar zat er een uur tijdsverschil tussen LA en Phoenix waar ik geen weet van had. Balen!!! Gelukkig kon de vrouw mij op de vlucht de volgende ochtend zetten, dus alles kwam toch nog goed. Jammer genoeg was ik best labiel die dag, dus hield ik het natuurlijk niet droog. Volgens mij heb ik net zoveel gehuild op die dag als mijn hele leven bij elkaar haha. Al die Japanse zakenmensen keken mij behoorlijk raar aan, met mijn rode hoofd en zonnebril.
In Ohio was het erg gezellig en heb ik vooral gechilled en uitgerust. Ik was behoorlijk gesloopt na 4 weken non stop reizen. Het was ook leuk om te zien hoe het er op een andere campus aan toe gaat (niet zo heel anders, om eerlijk te zijn). Op 20 januari vloog ik weer naar Millersville, omdat de klassen op 23 januari zouden beginnen.
En hier zijn we dan weer, op naar het volgende semester! De nieuwe internationals zijn erg leuk. Er zijn 2 hele leuke gekke Australische meisjes die ook meegaan naar Cancun. Zij zijn een goede vervanging van de gekke Scottish girls.
Ook delen Victoria en Carlijn (beide Nederlands) nu een kamer, wat erg convenient is, aangezien we daar nu ongestoord kunnen chillen zonder Amerikaanse roommates te irriteren met ons prachtige Nederlands.
Vandaag was de tweede dag met lessen en tot nu toe ben ik erg blij met mijn nieuwe vakken. Sommie worden misschien een beetje lastig (zoals International Economics, waar ik de enige freshman ben en de case study van Harvard University komt), maar verder moet het allemaal wel lukken. En anders kan ik ze altijd nog laten vallen, he!
Dit was het weer voor vandaag en ik zal proberen iets vaker te schrijven, hihi. Er komen ook snel foto's aan, maar de meeste foto's kan je op mijn Facebook vinden (De link moet hier ergens staan).
Lots of love,
Julia
Busy, busy, busy
Hi everyone!
Oh my, het is echt al een tijdje geleden dat ik iets geschreven heb. Het is hier ook zo'n tornado aan gebeurtenissen en ervaringen. Zelfs als we niets te doen hebben, hebben we iets te doen.
Mijn vorige blog heb ik geschreven op 26 september, het is nu dus 1,5 maand later. Ik heb mijn belofte gebroken, want ik wilde elke maand iets schrijven. (Mijn zinsopbouw is niet meer zo goed als mijn eerste blog, want dat Engels spreken de hele dag hakt er een beetje in)
Ik ben geëindigd met dat in een weekend naar New York ging. Dat was echt helemaal top. Het idee dat je in je eentje in New York bent laat je zo volwassen voelen. Het was echt super weer en ik heb ook heel veel gedaan. Vrienden van ons hebben een huis in SoHo en dat is helemaal top! Zij hadden ook een fiets beschikbaar, dus ik heb lekker gefietst over Fifth Avenue en Broadway (het is levensgevaarlijk, maar ach...).
Toen ik terug kwam, hadden Victoria en Carlijn blijkbaar een alcohol-brief gekregen...In een van mijn eerste blogs heb ik vast wel geschreven dat we vaak in Bard-hall gingen hangen. Op een gegeven moment waren we dit een beetje zat, omdat die jongens altijd dronken of stoned waren; echt elke dag, 24/7! Maar een van de laatste keren dat we daar waren, waren Victoria en Carlijn met andere mensen in een kamer (ik was in de kamer ernaast). Toen kwam de RA (Resident Assistant) binnen lopen, omdat er geluidsoverlast was. De RA zag toen alcohol staan, dus begon de namen van iedereen in de kamer op te schrijven. Ik was in de kamer ernaast en wilde kauwgom, dus liep naar hun kamer. Er stond iemand in de deuropening, dus ik riep over zijn schouder: ‘wie heeft er kauwgom'? Toen bleek ik dus over de RA geleund te staan, dus ik ren snel weg.
Wij dachten dat het geen big deal was, maar Victoria en Carlijn kregen toch een brief. In die brief stond dat er twee jongens uit Bard-hall hadden gezegd dat Victoria en Carlijn degene waren die de alcohol mee hadden genomen. Dit was zo niet waar, dus zij waren behoorlijk pissed. We hadden het niet eens gedronken! Uiteindelijk is het allemaal niet zo erg. Vic en Car hoefden alleen maar een gesprek te hebben met een ex-alcoholist, wat blijkbaar erg gezellig is, aangezien het een hele aardige man is. Ze hebben dus nog geen record, dus we kunnen nog even blijven feesten.
Het weekend daarna was ook erg memorabel. Er was een feestje bij een jongen, Derek, waar alle internationals waren, plus nog andere mensen. Ik was gewoon lekker aan het feesten, toen ik opeens hoorde dat er politie was. Ik schrok en rende een kamer in. Toen kreeg ik het geniale idee om uit het raam te springen, wat redelijk hoog was. Ik dacht dat Scott, een jongen uit Schotland, ook mee zou springen, maar toen ik geland was, zag ik hem nergens. Blijkbaar liep hij gewoon door de voordeur, omdat de politie al weg was. Ik was alleen iets te enthousiast al gesprongen haha.
In het weekend van 7 oktober tot 11 oktober was het fall break. Omdat ik twee weken daarvoor al naar NY was, bleef ik op MU. Dit was erg grappig, aangezien de hele campus verlaten was. Alle Amerikaanse studenten moesten van de campus af en alle internationals gingen op reis. Alleen ik, Céline en Toby uit Duitsland bleven hier. Céline bleef hier, omdat ze moest hockeyen en omdat haar ouders kwamen. Ik weet niet waarom Toby hier bleef, maar dat was erg grappig. In mijn vorige blog schreef ik al dat zijn Engels niet perfect is, dus dat levert grappige situaties op. Toby's toppunt quote gebeurde een week erna. Ik stond in zijn hall wing te praten met Toby, Scott, Kyle (de RA) en wat anderen. Zegt Toby tegen Kyle: 'I know a good party this weekend. Do you want to enjoy me?' Hij bedoelde natuurlijk to join me, maar zei enjoy, wat iets hééééél anders betekent. Ik lag echt serieus op de grond van het lachen.
Het tennisteam was ook op de campus in de fall break, dus daar kon ik gelukkig ook een beetje mee chillen. Céline's ouders namen mij ook onder hun hoede op zondag, wat ook erg fijn was. Voor de rest heb ik uitgerust, wat echt nodig was na weken van 5 uur slaap per nacht (als het niet minder is).
Verder zijn we nog een dagje naar Baltimore en een dagje naar Harrisburg geweest. Die steden is niet ontzettend bruisend, maar het is gewoon leuk om er geweest te zijn. Baltimore heeft wel een hele leuke haven waar we in het gras hebben gelegen en tapas hebben gegeten.
In het weekend van 29 oktober was het Halloween en Homecoming. Dit was echt een heel erg leuk weekend. Op donderdag 27 oktober waren we verkleed als panters/jaguars/tijgers, whatever, een katachtige. We zijn toen naar een paar feestjes geweest. De volgende dag hebben we eerst de hele tijd bij Lauren, een Amerikaans meisje, gechilled; zij heeft een huis dichtbij campus. In de avond gingen we weer feesten. Ik was toen een 80's aerobics girl. Na uitgaan gingen we met zijn allen naar Lauren, waar toen echt redelijk wat mensen waren. Dit was erg grappig, aangezien ik aerobics les ging geven aan wat vreemde jongens, die onder andere verkleed waren als rednecks.
Halloween is zo leuk hier, iedereen is echt verkleed: indianen, marsmallows, gingerbread boy, tijgers, dokters, gladiatoren...alles wat je kan bedenken zag je voorbijkomen.
De dag erna, zaterdag, was homecoming, alleen...ER WAS SNEEUW! In oktober! Dus homecoming viel een beetje in het water; american football spelen en kijken is niet zo chill in de sneeuw. We hebben die dag gewoon de hele tijd gechilled. In de avond gingen we wel weer uit.
Op donderdag 3 november ging ik met wat vrienden naar Club XS, een gay club. Op donderdag en zaterdag is die club 18+, anders is het altijd 21+. We konden daar dus ook niets drinken (wat we natuurlijk ook niet zouden doen, aangezien het verboden is in Amerika). Maar dat was erg grappig. Ik ging met de Dutch girls, Scott, Roberto (uit Chili), Delanie (Roberto's girlfriend), Steven (gay), Shaw (ubergay) en Emmanuel. Dit was erg grappig, aangezien er dus een paar extreme homo's en lesbi's waren. Emmanuel, waarvan ik dacht dat hij homo was, zei opeens tegen mij: ‘Julia, I am gay'. Ik was dus helemaal niet verbaasd, maar hij wilde het geheim houden vanwege zijn ouders. Hij komt uit Costa Rica en daar is dat dus echt not done. Daarom deed hij alsof hij een vriendin had, wat ik dus ook hoorde. Hij wilde het ook geheim houden voor Roberto, omdat hij Roberto niet ongemakkelijk wilde laten voelen. Dit is zo schattig, maar ik vind het echt zielig voor hem. Emmanuel's ouders hebben dus gewoon gezegd: ‘We don't want a gay son'.
Alle gebeurtenissen die ik hierboven heb beschreven gebeuren in het weekend. Een doordeweekse dag ziet er ongeveer zo uit: Ik ga naar mijn les, daarna weer terug naar bed, we hebben lunch, ik heb nog meer les. Daarna gaan we chillen in de Anchor, een ruimte met chille banken, en een beetje studeren. Na dinner gaan we weer chillen en studeren. In de avond kijken we een film. Ik hang nu ook een beetje met een jongen, dus dat vult mijn avonden ook wel. Het klinkt niet super interessant, maar het is gewoon chill om altijd mensen om je heen te hebben. Je hoeft je echt nooit te vervelen. Er zijn altijd mensen die wel iets willen doen.
Vorige week moest ik mij gaan registreren voor nieuwe klassen voor het spring semester, om 6 uur 's ochtends! Dit is redelijk stressvol, aangezien er heel veel studenten zijn en paar beperkte plaatsen available voor een klas. Uiteindelijk heb ik alle klassen die ik wilde. De klassen die ik volgend semester ga volgen zijn: International Economics, Fine Art Photography, Spanish, Fundementals of Journalism en Introduction to Audio and Video. Ik ben echt super blij met mijn vakken en heb er erg veel zin in!
In Lancaster, de plaats naast Millersville, zit het Pennsylvania College of Art & Design. Ik ben ook van plan daar een extra fotografie cursus te gaan volgen.
Oh, om jullie even voor te bereiden voor als ik thuiskom (in 7 maanden); zo zal ik eruit zien:
- Ik ben dikker
- Mijn haar is geruineerd, omdat het water hier heel slecht is
- Mijn huid is slecht, door het water en omdat mijn raam in mijn kamer niet open kan
- Ik draag sweatpants elke dag. Wie zei dat sweatpants alleen voor sporten is, heeft echt geen gelijk! (Oh, wacht, dat was ik...)
- Ik eet als een boer, aangezien iedereen hier echt heel ongemanierd eet
- Ik zeg ‘fuck' de hele tijd. Blijkbaar vinden Amerikanen dat ik veel scheldt, maar dat komt omdat ‘fuck' gewoon zo onbetekenend klinkt. Hetzelfde is met bijvoorbeeld ‘I love you'. Ik zou dat nooit heel serieus kunnen zeggen, omdat het in het Engels een andere betekenis krijgt dan ‘ik hou van je'.
Maar verder is Amerika top hoor, hahahah!
De Amerikanen zijn trouwens ook wel errug slim. Twee vragen die ik al hoorde, zijn: ‘Ligt Nederland in Europa?' en ‘Ligt Australië in Europa?' Ik kon echt niet mijn lachen inhouden toen deze mensen dit vroegen. Ik begrijp dat je niet precies weet waar Nederland ligt, maar je moet toch wel weten dat het in Europa ligt haha!
Dan nog even over de reisjes die op het programma staan: met Thanksgiving (next week) ga ik naar Kate's huis, Céline's roommate. Die dag erna gaan Céline en ik waarschijnlijk naar NY. Dan gaan we op 3 december ook naar NY, maar dan heen en weer op één dag. We gaan dan met een bus van de universiteit en dat is dus maar 20 dollar. In mijn vijf weken winterbreak zijn mijn plannen (nog niet geboekt): LA, NY, Florida, Montreal en Ohio (daar zit een andere jongen uit NL). Ik heb er dus allemaal heel veel zin in!
That's it for now. Bye.
Love,
Julia
Studying vs. Partying
Deze blog is al geschreven op 23 september, alleen was ik hem vergeten te posten haha
Hi everyone!
9 september
Het is nu 9 september en er zijn afgelopen week nog wel wat leuke dingen gebeurd. Vrijdag 2 september gingen Vic, Carly en ik een weekendje naar Philadelphia (die maandag hadden we namelijk vrij door Labor Day), aangezien dat maar 80 minuten met de trein was. Victoria en Carlijn waren die vrijdag al op het station in Lancaster om de treinkaartjes op te halen, maar ik had nog les. Ik kwam dus later met de bus, die echt een kwartier te laat was. Ik zat super in de stress, want vanaf het busstation in Lancaster moest ik nog 1,7 mijl naar het treinstation lopen en dat zou ik nu dus moeten rennen met mijn super zware tas, want ik had natuurlijk weer eens teveel ingepakt...Zwetend en hijgend kwam ik aan op het treinstation, een half uur te vroeg natuurlijk. Toen ging ik even in de kiosk iets te eten kopen en daar hadden ze AH stroopwafels! Wij waren echt zo van: WTF?! Zoveel Nederlandse toeristen komen er denk ik echt niet op het treinstation van Lancaster. Ik kocht er natuurlijk één, maar hij was zo vies! Op het pakje stond bij de houdbaarheidsdatum 06/09/2011, dus hij was nog een paar dagen goed. Aangezien ik al helemaal veramerikaanst ben, dacht ik dat de stroopwafel echt drie maanden over datum was, aangezien ze hier eerst de maand neerzetten en dan pas de dag. Dus ik gelijk terug naar die kiosk en ze gaven mijn geld terug, terwijl het helemaal niet over datum was! Maar ja, ze smaakten dan ook wel erg vies!
Philly was erg leuk. We zaten in een super goed hotel vergeleken met de goedkope prijs die wij betaald hebben. Het was echt super lekker weer en we hebben gewoon lekker geshopt, rondgeslenterd en gegeten haha. We wilden nog naar Liberty Bell, de grootste bezienswaardigheid in Philly, maar er stond echt een mega rij, dus hebben we dit maar even geskipt. In de restaurants krijgen wij trouwens gewoon alcohol, ze vragen niets en kijken ook niet raar op ofzo. In Philly gingen we ook nog één avond uit. Ik weet niet of jullie mijn foto's al hebben gezien, maar dat was toch echt een ervaring! Hoe die meisjes dansen!!!!!!! Voorovergebukt, liggend op de grond, met hun tepels zichtbaar. Ik heb echt zo hard gelachen! Wat een trieste bedoeling zeg! Er wilden ook jongens met ons dansten, maar wij waren niet echt in de mood daarvoor, aangezien we niet geassocieerd willen worden met die sluts. Zij droegen echt ‘broekjes' waar ik gewoon in slaap! Echt belachelijk, maar wel super grappig . Amerikanen hadden al tegen ons gezegd dat zij zo dansten, maar we geloofden het eerst niet. Nou, het is dus echt zo!
Toen we zondagavond terugkwamen, wilden we weer naar een feestje. Na een paar huizen geprobeerd te hebben, hadden we er eindelijk eentje gevonden. Dit was niet zo'n basement-party, maar gewoon meer een chill feestje. Dat was erg gezellig, totdat iemand de politie spotte. Toen zijn we maar weer weg gegaan, om gezeik te voorkomen. We waren met wat jongens die ik kende uit een van mijn lessen. Na het feestje gingen we dus in hun hall chillen, Bard Hall. Dit is echt de mooiste hall, zij hebben houten vloeren in plaats van vies bruinig tapijt (zoals in Diehm Hall) haha (ik weet eigenlijk niet of ik dit al verteld had).
23 September
Het is al een tijdje geleden dat ik iets heb geschreven, omdat ik het zo druk heb gehad! Ik ga maar gewoon verder op mijn andere verhaal, ook al is die van twee weken geleden. Ik heb het echt super druk gehad met school en gewoon chillen. Omdat hier altijd mensen om je heen zijn, is er ook heel veel afleiding.
Eerst dan maar even over het serieuze werk: school. Het is hier letterlijk een school. Je krijgt huiswerk, wat ze controleren, en woordjes toetsen! Ik heb het gevoel alsof ik weer in de derde zit haha. Mijn Engelse lerares gaf ons de opdracht de moeilijke woorden uit een artikel op te zoeken. Ok dacht dat ze een grap maakte, dus had het niet gedaan. Toen kregen we dus echt een woordjes toets! Gelukkig hebben we ons er uit kunnen praten met slappe excuses, die wel altijd werken! Voor een Engels essay heb ik een A (een 10) gehaald, dus dan compenseert die 3,5 van die vocabulairetoets.
Verder heb ik ook American Goverment waarvoor ik echt honderd pagina's per week moet lezen in lettergrootte 9. Dit gaat dan ook niet helemaal, omdat je je daar heel erg op moet concentreren. Ik wilde dit vak ook eerst laten vallen, maar besefte mij dat dat best slap is. Ik probeer het gewoon bij te houden (wat echt onmogelijk is) en dan kan ik het later altijd nog droppen.
Maar eigenlijk slaat dat college helemaal nergens op haha. In Nederland zijn studenten blij met een 5,5, dan heb je hebt in ieder geval gehaald. Hier is het normaal om een A te halen! Zelfs die Amerikanen vinden het makkelijk. Bij economie bijvoorbeeld krijgen wij de vraag- en aanbodtheorie uitgelegd, iets wat ik in de vierde klas al heb gehad.
Eigenlijk heb ik helemaal geen recht van spreken over het vele huiswerk en dat ik geen tijd heb, aangezien we ook best veel feesten. Op donderdagavond gaan we sowieso altijd uit, terwijl de op vrijdagochtend een 8am course hebben, wat echt een hel is! Ik zit serieus als een zombie in die les; haar in een knot, bril op, joggingbroek aan en dan proberen mijn ogen open te houden. Die les duurt tot 9 uur. Dan ga ik daarna weer naar bed tot 11.30, omdat mijn andere les weer om 12 uur begint. Het is een beetje een fucked up ritme, maar ja, het is college!
Ik slaap sowieso heel weinig, aangezien ik in de avond nog vaak ga chillen en voordat ik het weet is het alweer één of twee uur. De tijd gaat zo snel!!
Ik zit nu in de trein op weg naar New York City! Ik ga hier een weekendje logeren bij een vriendin van mijn moeder, zo chill! Ik heb er echt super veel zin in en voel mij zó volwassen, lekker in mijn eentje New York doorstruinen. Wel jammer dat ik nu dit weekend niet kan feesten, maar gelukkig komen er nog heel veel weekenden!
De jongens hier vallen wel een beetje tegen. Het zijn wel een beetje boeren! Toen ik hier voor het eerst kwam, dacht ik echt: ‘nee, dit ga ik echt niet en jaar volhouden!' Omdat ik nu 24/7 omringt ben door deze jongens, heb ik mijn eisen een beetje bijgesteld. Jongens waar ik normaal niet eens naar zou omkijken, zijn opeens ‘knap' geworden. Ik weet niet of ik dit goede of de verkeerde kant opgaat? Ik weet wel dat je jongens hier allemaal super aardig en geïnteresseerd zijn, oprecht geïnteresseerd! Oké, er zijn natuurlijk wel een paar jongens geïnteresseerd in andere dingen, maar je kan ze niets kwalijk nemen, het is college!
De internationals hier zijn echt super leuk. Er zijn een paar meiden uit Schotland en zij zijn echt geniaal! Ik heb nog nooit zulke grappige mensen ontmoet. Dan is er nog een hele leuke (leuk als in aardig) jongen uit Chili waar ik goed mee om ga. Met hem oefen ik dan ook mijn Spaanse skills. Er is een jongen uit Duitsland van 27 (!!!!!!!), die echt zo grappig is. Niet dat hij grapjes maakt, maar hij kan gewoon geen Engels. The other day zei ik tegen hem: ‘You should buy an umbrella' en hij bleef mij maar schaapachtig aankijken. Zelfs die zin begrijpt hij niet , wat hele grappige situaties oplevert. Zeker als hij, Toby, wat gedronken heeft is zijn hele Engels weg en begint hij tegen iedereen in het Duits te praten! Er is nog een hele schattige jongen uit Schotland, die ik bijna niet versta vanwege zijn zware Schotse accent, maar hij is zooooo schattig! Verder zijn nog wat Spanjaarden, Duitsers, een meisje uit Azië (ben even vergeten welk land) en een meisje uit Zuid-Afrika, maar daar ga ik niet heel goed mee om.
Nou, dat was het dan maar weer. Ik zal jullie op de hoogte houden van mijn nieuwe avonturen (vooral door foto's). De beste en meeste foto's zijn trouwens te zien op mijn Facebook. De link staat ergens op deze blog haha.
Lots of love,
Julia
PS. Blijkbaar zeg ik mijn naam heel raar, omdat niemand mij verstaat als ik mijn naam met een Amerikaans accent zeg. Amerikanen proberen mij het de hele tijd te leren, maar het is gewoon super raar. En iedereen zegt: ‘Nee, je moet geen Amerikaans accent leren, jouw accent is veel leuker!' Dus misschien hou ik wel gewoon mijn Nederlandse accent, aangezien Amerikanen (jongens vooral) het erg leuk vinden! Hihi...
Our first real American (basement)party
Hi everyone!
Normaal zou ik niet zo snel al weer een blog schrijven, maar we zijn vandaag voor het eerst naar een Amerikaans feestje gegaan!
Na anderhalve week in onze hall gechilled te hebben, hadden we dat wel even gehad. We wilden super graag naar een feestje, maar wisten niet met wie of waar feestjes zouden zijn. Gelukkig liepen we vanmiddag tijdens het avondeten langs een meisje uit mijn freshmen orientation group, Grace, en zij wist toevallig waar leuke feestjes waren! Ik gaf haar mijn nummer, zodat ze mij kon smsen waar we heen moesten.
Om elf uur gingen we op weg naar het feestje, die gelukkig off campus was, want als een feestje on campus is moet je heel erg oppassen met alcohol. Dat moet je ook als je off campus bent, maar dan krijg je alleen een boete. Op campus krijg je een boete én wordt je weggestuurd.
Natuurlijk konden we het feestje niet vinden, omdat Grace het niet heel duidelijk had uitgelegd. We liepen langs een huis en daar zaten drie mensen buiten. Wij vroegen: ‘Where's E court?' (of zoiets, ik heb geen idee hoe het officieel heet). Toevallig gingen zij ook naar dat feestje. E Court blijkt trouwens geen feestje te zijn, maar een hele buurt met alleen maar studentenhuizen, AWESOME! Zij namen ons mee naar een feestje. Toen we daar aankwamen zagen we al twee politieauto's staan. Ik ging daarom snel naar binnen met Amber, een meisje dat voor dat huis zat. Op de heenweg droeg zij alcohol in haar hand, dus ik was al best gespannen. Als de politie dat ziet, ben je de lul! Toen ik daar binnen aankwam leek het wel op een soort crack-huis, het was een grote benden en overal zaten en lagen mensen. Amber en ik gingen toen naar de basement, wat echt elk huis hier heeft! Daar is dan het echte feestje, omdat je het buiten niet hoort als er luide muziek wordt gedraaid in de kelder. Daar stond een dj-tafel, er waren zwarte muren met graffiti en er was één groot vat bier. Toen we naar boven liepen, probeerde het meisje dat het feestje gaf de ramen te bedekken met doeken. Ook deed ze het licht uit en zei dat iedereen stil moest zijn. Zo weet de politie niet dat er een feestje is en hebben ze ook geen reden om binnen te komen. De politie is natuurlijk ook niet gek, maar laat het soms gewoon gaan. Victoria en Carlijn waren nog buiten en ik was best gespannen, dus ging ook weer naar buiten. Mensen vinden je btw wel heel interessant als je zegt dat je uit Nederland komt! Toen ik buiten kwam waren er nog steeds twee politieauto's, dus we gingen naar een ander feestje. Toen we hier aankwamen, zei het meisje die het feestje gaf: iedereen moet naar de kelder! Die kelder zag er ook heel vet uit, echt zo'n rave-kelder. Het was hier best saai, dus gingen we snel weer weg. Amber ging toen naar huis, maar daarvoor zei zij nog tegen ons: ‘IK heb net gehoord waarom er zoveel politie is. Een crimineel verstopt zich ergens in deze buurt'. Ik dacht echt bij mezelf: oke, chill om te weten haha. Hierna gingen we naar een ander feestje. Het huis zag er precies hetzelfde uit als het eerste huis. We gingen weer naar de basement, die er weer super vet uitzag! Hier zijn we best lang gebleven en dat was echt lachen. Ze dansten echt super sletterig, maar er hing wel een super vette sfeer. We hebben niets gedronken, omdat we eerst wilden checken hoe snel de politie zou komen enzo. Om één uur gingen we weg, het liep toen al een beetje leeg. Feestjes zijn hier veel eerder afgelopen, maar beginnen ook al om half tien! Op de terugweg kwamen we weer langs het huis met de politie. We zagen de politieauto's niet meer, dus dachten dat we hier misschien nog konden feesten. Toen we naar binnen wilden gaan, scheen opeens iemand met een hele felle zaklamp op ons. Wij schrokken natuurlijk heel erg en het bleek ook een politie te zijn. Naast het huis waar wij naar binnen wilden, was namelijk ook een feestje aan de gang. De politie had dit feestje blijkbaar ‘gesloten' en iedereen die onder de 21 was gearresteerd. Toen we om ons heen keken, zagen we ook een paar volwassen mannen. Dit waren blijkbaar undercover agenten. Toen zijn we maar naar huis gelopen om energie te sparen voor morgenavond haha. Het was wel echt een grappig avontuur, zoiets heb ik echt nog nooit in Nederland gezien, het was echt heel grappig! Hopelijk worden de feestjes steeds beter, aangezien je ook steeds meer mensen leert kennen.
Er zijn ook een paar leuke internationals op de campus gekomen. De leukste komen uit Australië, Ierland en Schotland. Zij zijn zo grappig! We gingen helemaal praten over hun roommates. Nou, ik dacht dat mijn roommate erg was met haar Lord Voldermort-poster, het kan blijkbaar nog erger! Natalie uit Schotland heeft een roommate die drie bijbels en knuffeldieren heeft meegebracht. Toen Natalie in de nacht wakker werd, zag ze haar roommate in een stoel zitten en met haar knuffeldieren zien spelen. Hannah uit Ierland heeft echt de allerlelijkste roommate ooit, het is net een jongen! En het ergste is dat ze als profielfoto op Facebook een foto van een varken verkleed als kerstman heeft! Kan het nog erger? We hebben zo gelachen!
Ik was eigenlijk niet van plan nu al een blog te schrijven, maar anders zou ik vast al een hoop vergeten! Het wordt in ieder geval steeds beter hier (afgezien van de orkaan...)! Ik zal jullie op de hoogte houden van mijn spannende party avonturen!
XOXO,
Julia
College life is awesome!
Hi everyone!
Het is al een tijdje geleden dat ik iets heb geschreven, maar ik heb het best druk gehad! Na mijn laatste blog ben ik eerst nog een weekje op vakantie geweest. We zijn naar New York, Washington DC en Lancaster geweest (Lancaster is 5 km van MU verwijderd). Dat was allemaal erg leuk, maar natuurlijk niet het onderwerp van mijn blog haha!
De 17e werd ik op de uni (bleeeegh, ik haat dat woord! Ik gebruik het alleen voor Whatsapp, omdat het korter is) verwacht. De dag ervoor zijn we naar de Walmart geweest om inkopen te doen voor mijn kamer. Ik had een hele lijst met dingen die ik moest kopen: lakens, handdoeken, hangers, bureaulamp, schoolspullen etc. Dat was echt super leuk, want het is net zoals shoppen, alleen nu had ik echt dingen nodig! De 17e was dus move in day. Ik had de campus al gezien, dus dat was niet echt spannend. Het spannendste was natuurlijk de kamer! Toen ik daar binnenkwam dacht ik een beetje van: oh, is dit het? Het was niet de allermooiste kamer die je je kan voorstellen. Er is heel veel bruin en groen, niet mijn favoriete kleuren. Gelukkig had ik al veel (roze) inkopen gedaan in de Walmart, dus na een tijdje werd het al een stuk gezelliger. Mijn kamer is zelfs zo gezellig, dat dat de chill-kamer is geworden. Dan vragen jullie je natuurlijk af met wie ik dan chill? Er zijn hier nog drie andere hele leuke Nederlandse meisjes, die ik in Nederland al ontmoet had: Victoria, Celine en Carlijn. Dat is dus echt super gezellig!
De 18e begon de international orientation program. Dat betekende dat we om 7 uur op moesten staan, omdat de meeting om half 9 begon. Dit bleek helemaal niet zo erg te zijn, aangezien we een super lekker ontbijtje kregen met croissants en fruit. Dit is echt een verbetering vergeleken met het ontbijt bij The Upper Deck, de hoofd-eetzaal van de campus (ook al is dat niet heel slecht. Het eten valt best mee. Ze bakken gewoon vers een omeletje of pasta voor je, dus dat is erg lekker!). De orientation was verder niet bijster interessant, veel gepraat over health care, courses en natuurlijk alcohol en drugs! We moesten tien keer hardop zeggen: The legal drinking age in the United States is 21. Ik voelde mij echt een kleuter en kon mijn lachen natuurlijk niet inhouden. Volgens mij sta ik daarom nu op de zwarte lijst van de politie haha (Ja, die was er natuurlijk ook bij!). Er waren trouwens maar zes internationals, terwijl ik echt dacht dat er 200 internationale studenten zouden zijn haha. Er is nog een jongen uit Vietnam en een meisje uit Haïti die beiden heel aardig zijn.
In de avonden chillden we in de tv-room. Hier ontmoetten we ook de soccer guys. Verwar dit niet met de football guys, soccer is gewoon voetbal zoals in Nederland. Je denkt vast: wat moet Julia met soccer guys als er football guys zijn? Nou, als je hier bent geweest weet je dat wel. Die football guys zijn niet de allermooiste jongens op aarde, het zijn echt boeren, die elke avond twee hamburgers, friet, pasta en twee stukken taart eten (en ook al heten ze Dan en Nate, dat maakt dus blijk baar niets uit)! De soccer guys daarentegen zijn erg schattig en lief en we kunnen het goed met ze vinden. En sorry mam, ik probeer echt vroeg naar bed te gaan, maar dat lukt gewoon niet! Mijn ritme is echt messed up, zeker als ik over een week weer gewoon om 8 uur ´s ochtends in de klas moet zitten.
Toen de international orientation klaar was, hadden we vier dagen vrij. Dit was zo chill! We hebben gesport (gejogd, getennist en naar de fitness), zijn naar de Mall geweest (inclusief Abercrombie en Hollister!) en op het gras gelegen. Dat was zo chill, we lagen alleen maar in de zon en deden lekker niets! Ik zit nu ook in de zon in het gras mijn blog te schrijven. De gym is trouwens echt super mooi! Echt gloednieuw!
Gisteravond gingen we naar Bard Hall, waar een paar soccer guys slapen. Zij sliepen eerst in Diehm Hall, waar wij ook slapen, maar zijn nu verhuisd. Die Bard Hall is gloed nieuw en echt super mooi! Diehm Hall lijkt nu echt een vies krot vergeleken bij Bard Hall haha. Zij hebben een houten vloer, terwijl wij het moeten doen met een vies tapijtje haha. Ik was wel blij met mijn kamer, totdat ik die nieuwe kamer van de soccer guys zag, echt zó mooi! Maar ja, er is niets aan te doen en Bard Hall heeft wel een veel slechtere locatie, wat wel een groot nadeel is.
Vandaag begint de Freshman Orientation, dus nu stroom de campus gelukkig vol. Het was soms namelijk nog best rustig en saai. Dan lagen we in ons eentje in het gras, terwijl er nu naast ons topless jongens aan het frisbeen zijn, niet echt een straf! De komende dagen hebben we een heel druk programma, maar het is wel een chill programma, voornamelijk om elkaar te leren kennen.
Engels praten gaat echt al veel beter. Soms praten Vic, Car en Céline nog Engels tegen elkaar, zelfs als er geen Amerikanen bij zijn. Dan zitten we echt in zo´n mood dat het heel normaal lijkt. Ik hoor mezelf wel kleine foutjes maken, maar dat vinden de Amerikanen niet erg. Ze zeggen alleen maar: you have such a cute accent!
Amerikanen zijn btw wel echt heel raar hoor! Laatst hadden Victoria, Carlijn en ik alledrie een jurkje aan. Toen kwamen we de soccer guys tegen en zei vroegen: waar gaan jullie heen? Wij zeiden: we´re juist going to lunch en toen keken zij ons zó raar aan! Blijkbaar waren wij super overdressed, terwijl ik dit soort kleding echt elke dag draag. Ze lopen hier echt bij als sloebers, de hele dag in sportkleding en grote tshirts. Ik ga proberen mijn eigen kledingstijl in stand te houden. Ik heb al een Gossip Girl-achtig jurkje gekocht, wat ik hier zeker wel ga dragen, ook al ben ik dik overdressed.
We hoorde van de soccer guys, die ons de Dutch/Holland Girls noemen, dat er dit weekend veel feestjes zijn. Hopelijk kunnen we daar heen, want ik heb wel even behoefte aan een house party. Blijkbaar zijn alle meisjes hier slutty en dansen ze heel raar: het meisje staat voorover gebukt en de jongen staat zeg maar met z'n heupen een beetje seksbewegingen te maken tegen het meisje aan. Eerst geloofden we niet dat mensen echt zo dansten, maar nadat we het van meerdere mensen gehoord hadden, moest het wel waar zijn. Ik ben dus erg benieuwd naar de feestjes.
Ik heb ook al mijn rooster. De vakken die ik dit semester ga volgen zijn: English composition, principles of microeconomics, intro to the American government, elementary Spanish en een seminar: How we can change the world. Dan is een soort van United Nations simulatie.
Ik ga nu nog even zonnen voordat de oriëntatie begint en zal jullie op de hoogte houden! IK zal ook snel nog meer foto´s plaatsen, ook al denk ik dat de meesten van jullie die al wel op mijn FB hebben gezien. En sorry voor mijn krotte zinsopbouw, maar het is best druk hier. Mijn kamer is nu ook al een troep en heb nog niet eens tijd gehad om het op te ruimen haha!
Lots of love,
Julia