Ja ja, hier zijn we weer, maar dan voor de laatste keer! Deze keer schrijf ik de blog ook vanuit mijn bed in Weesp met mijn Millersville University sweater aan, want ja, ik ben (helaas?) weer terug! Ik weet niet zo goed waar ik moet beginnen, maar zal eerst nog wel eventjes vertellen wat ik de afgelopen laatste weken in Millersville heb gedaan!

Ik ben gebleven bij Cancún en het weekendje New York. Het weekend na New York zijn we naar een echte Amerikaanse basketbalwedstrijd geweest van de 76'ers, het officiële team van Philadelphia. De universiteit had dit weer georganiseerd en het was dus ook weer zeer goedkoop (waar ze deze reisjes van betalen, het is mij een vraag. Waarschijnlijk van de tuition van alle arme studentjes). Het was erg leuk om zo'n sportwedstrijd te hebben, zeker omdat basketbal in Nederland helemaal niets is eigenlijk.

Kort daarna, op 11 april, zijn wij (De vier Nederlandse meisjes) een paar dagen naar Boston geweest. De tante van Celine woont in een buitenwijk en daar mochten wij gratis verblijven, super super chill! Iets minder chill was de nachtbus die 7,5 uur duurde. En ja, wat ik heb ondervonden dit jaar is dat ik slecht ben in slapen in bussen en vliegtuigen, best heel irritant! We bleven hier tot 16 april, en toen weer de nachtbus terug. Dan kom je om 6am aan in Philly, dan de trein naar Lancaster (waar Celine en ik bijna onze stop hadden gemist omdat we lagen te slapen in de trein. En dat had best vervelend kunnen uitlopen want het is niet zo als in Nederland dat de trein elke 15 minuten komt), vanaf naar de bus naar een busstation en vanaf daar een bus naar de campus; en dat allemaal op een paar uurtjes (2) slaap haha. Boston was heel erg leuk! Het is waar dat mensen zeggen dat het een beetje Europees aanvoelt. Het is redelijk klein voor Amerikaanse begrippen en je kan alles lopen. We hebben de freedom trail gelopen, natuurlijk naar Harvard geweest (waar helaas niet allemaal Gossip Girl-achtige jongens rondlopen, zoals verwacht) en geshopt en in het gras gelegen. We hadden onzettend geluk, het weer was zo heerlijk. Op maandag was het zelfs 30 (!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!) graden!!! Jaa, dat zie je niet in Nederland in April. Victoria en Carlijn waren al een dag eerder uit Boston vertrokken, zodat ze op maandag op de campus zouden zijn om een kaartje voor de musical de Lion King op Broadway te kopen, weer iets dat zo georganiseerd is door de universiteit. Maar dan gaat er opeens weer iets rinkelen: huh, waar betaalt de universiteit dat van? Kaartje Lion King: $150. Busreis: $30. Eten: 15. Dat is dus $195 per persoon en er gaan ongeveer 50 personen...you do the match haha.

Het weekend daarna een chill weekendje op MU gehad, wat dus bestaat uit hangen bij Farmhouse, naar the movies en Park City Mall gaan, en in de zon liggen op The Quad (want jaaa, sinds maart is het hier gewoon warm geweest met maar een paar dagen regen en geen zon). Toen het weekend daarna weer naar New York (27 april)! Ik kon weer bij onze vriendin in SoHo slapen, ja ik kan zeker zeggen dat zij een grote bijdrage hebben geleverd aan de succesvolheid van mijn jaar. Ik ging eigenlijk vooral om foto's te maken en om nog een laatste keer in NY te zijn. OP zaterdag ben ik naar Coney Island geweest, wat een beetje tegenviel. Zeker omdat ik eerst in de verkeerde metro zat. Ik zit vrolijk al 30 minuten in de metro, tot ik erachter kwam dat de metro naar het noorden gaat, ipv het zuiden, waar ik heen moet. Dus ik sta ergens in een random (maybe wel gevaarlijke) wijk in Brooklyn. Dus weer 30 minuten terug en toen weer 30 minuten naar Coney Island. Best een lange metrorit en daarom viel Coney Island ook een beetje tegen. Ik dacht dat het een hele vervallen pretpark zou zijn, wat erg cool is voor foto's. Helaas was alles gloednieuw, wat iets minder boeiends is. En hoe cool die nieuwe dingen er ook uitzagen, ik ga geen $7 voor één ritje betalen. Dus toen maar weer terug en de hele tijd in Brooklyn rondgezwerfd. Hier is mij ook nog eens 5 dollar afgetroggeld door een of andere vrouw, waarvan ik haar zielige verhaal geloofde en zo dom was om geld te geven. En toen in de avond ging ik uiteten met een tante van mij, die toevallig ook in NY was dat weekend met een vriendin. Dat was dus heel grappig om haar daar ook weer te zien! (Tot nu toe: Mijn vader, Monique, Emma, mijn tante, Mr. De Jong (economieleraar) en Anna in NY gezien. Doe ik best goed haha!)

De volgende dag ging ik naar de MoMA, waar ze een tentoonstelling van Cindy Sherman hadden, een hele bekende fotografe. Deze tentoonstelling was inderdaad ook echt heel indrukwekkend! Zij maakt allemaal verschillende portretten, echt honderden, maar zij is het zelf allemaal in elk portret! Maar door middel van pruiken, make-up, kleding en photoshop lijkt ze op elke foto anders en zou je ook echt niet zeggen dat zij het was. Google het maar haha! Van zaterdag op zondag bleef Carlijn ook bij mij slapen en toen op zondag avond weer naar huis. Helaas helaas helaas was de bus van NY naar Philly ye laat, waardoor we de laatste trein van Philly naar Lancaster misten op DRIE DRIE DRIE DRIE minuten! En ja, de volgende trein zou om 5.30 gaan haha. Dus wat te doen in Philly dan? Inderdaad: op zoek naar een bar die twee zielige minderjarige meisjes zou bedienen. Gelukkig was de eerste al raak en konden we lekker aan het Amerikaanse bier, terwijl we onze toekomstplannen over NY bespraken. Want ja, Car en ik hebben besloten in ieder geval (hopelijk iets eerder) voor ons 30ste in NY te wonen samen! En we willen het allebei super super super graag, dus ja, dan moet het ook wel gebeuren! En even voor de (volwassen) mensen die zeggen dat het niet mogelijk is: 1. Car en ik zijn ook heel happy met een appartement in Queens, the Bronx of Harlem, 2. Als je deze blog leest en je zit in je huis in één of ander saai dorp in Nederland, ben je dan blij dat je daar terecht bent gekomen? Zo ja, dan is jouw droom uitgekomen en heb je ook vertrouwen in mijn droom. Zo nee, dan is je droom niet uitgekomen en ga je ervan uit dat de mijne dus ook niet uit zou komen. Gelukkig ben ik niet zo'n negatieve denker en kan ik je garanderen dat ik in NY eindig. De mensen die mijn droom steunen mogen gratis in mijn appartement slapen! :))) Anyway, wij zitten dus in die bar lekker te drinken en toen weer naar een volgende bar, waarna we na de biertjes lekker in slaap konden vallen op Philly station (wel met onze armen om onze tassen gewikkeld, want ja, je weet nooit wat voor rare personen op zo'n station rondlopen).

En toen was het het laatste weekend in MU! Dit weekend hebben we vooral doorgebracht bij Farmhouse, die een paar leuke feestjes op de planning had. Op vrijdag was de ‘All-birthday party', wat basically inhield dat we iedereens verjaardag gingen vieren, aangezien je elkaar waarschijnlijk niet zal zien op de verjaardagen die in de zomer vallen. Er waren cupcakes, kaarsjes, toeters en feesthoedjes. Ik heb hier ook zeer geslaagde foto's aan overgehouden. Deze avond zijn we ook voor de laatste keer pizza gaan eten bij HoPi, waar ik vorig semester elke week te vinden was. Want ja, die pizza smaakt echt overheeeeeelijk na een paar drankjes haha. Op zaterdag was er Cinco de Mayo (een Mexicaanse feestdag die alleen in Amerika wordt gevierd haha). Dit was ook weer bij Farmhouse en ook zeer geslaagd; vooral door de piñata. Iedereen kreeg de kans om de piñata te slaan, nadat er een blinddoek om werd gedaan en je werd rondgedraaid. Dit was hilarisch, omdat onder andere de lamp, de muur en Joe's borst werden geraakt. Zondag was er een bonfire in de woods, ook weer door Farmhouse georganiseerd (Dit zijn, zoals je leest, echt zulke leuke chille mensen! Met chill bedoel ik ook: nooit sober haha). Hier gingen we gewoon chillen en marshmallows and worstjes roosteren. Zeker een hele chille laatste zondag!

En toen brak de laatste week, de finals week, aan. Mijn finals waren alleen op maandag en dinsdag, en daarna was ik vrij, wat zeer chill was. Ik kon toen even chillen, naar de film, lunchen met mensen die ik nooit meer zou zien en natuurlijk vooral inpakken! Deze week was echt heel erg raar, omdat je je gewoon niet realiseerd dat je jaar in Amerika, waar je zo lang naar hebt uitgekeken, gewoon over is. Ik kan het mij eigenlijk nog steeds niet beseffen! In de laatste week zijn wij ook nog met zijn 15en naar een sushi restaurant geweest voor Celine's verjaardag. Die avond moesten we ook afscheid nemen van Gabe, een goede grappige vriend die we hopelijk deze zomer nog zien aangezien hij door Europa gaat reizen. Donderdag en vrijdag waren we nog naar een vriend gegaan en afscheid genomen van mensen, waarvan sommige waarschijnlijk te dronken waren om het zich te herinneren haha. En toen op zaterdagochtend vertrok ik dan, met mijn rugzak, skateboard, weekendtas en twee koffers. Gelukkig zijn Amerikaanse erg vriendelijk en koste het mij ook helemaal geen moeite om naar het vliegveld te komen. Daar aangekomen waren mijn koffers natuurlijk te zwaar! Zelfs na mijn zielige: ‘I've studied here for a whole year' moest ik nog wat dingen weggooien, maar ik kon mij er niet heel erg druk om maken. Daarna lekker op het vliegveld nog wat Amerikaans eten eten: hamburgers, cinnamon pretzel en een donut! Voor mijn vliegreis had ik zelf een geniaal plan bedacht: ik neem een slaappil, slaap de hele nacht en kom fris aan in Nederland. Maar volgens mij heb ik de foute slaappil gekocht, aangezien je die in Amerika in de supermarkt kan kopen zonder enige hulp; ik had dus geen idee welke ik moest nemen. Anyway, hij werkte dus niet en ik heb de hele vlucht een beetje rondgekeken haha. Gelukkig was het een redelijk korte vlucht. Toen ik in Nederland kwam stond er ook nog een fijn ontvangstcomité: mijn ouders, zusje, Monique, opa en oma, Xandra, Anna, Gaby en Bianca. Bedankt nog iedereen, dat jullie om 6 uur jullie bed uit kwamen om mij op te halen! Xandra, de schat, had ook nog een spanddoek gemaakt :).

En ja, nu zijn we weer hier. Ik kan je vertellen dat het veel raarder is dan gedacht. Ik weet nog niet zo goed wat ik nou allemaal van deze nieuwe situatie vind. Ik moet mij zeker weer aanpassen en heb een kleine reverse culture-shock: douchen zonder slippers voelt heel raar, de shampoo fles is twee keer zo klein dan ik gewend ben en de glazen ook! Zonder er over nagedacht te hebben is alles in Amerika toch groter. Opeens leek mijn huis in Weesp ook veel kleiner...
En omdat ik jullie niet wil vervelen met nog een langere blog, komt er nog een afsluitende aan binnenkort. Dan kunnen jullie even bijkomen van deze en dan in de andere lezen hoe erg ik wel niet gegroeid ben (hahah ;)).

Ik zit wel een beetje te klagen hoe saai het hier wel niet is (zeker met al je vriendinnen die examens of tentamens hebben), maar ik ga over precies een week alweer naar SCHOTLAND!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! YES YES YES YES YES YES YES ik heb hier echt ziek ontzettend veel zin in haha! En ik ga natuurlijk vooral naar Scott, maar de laatste drie dagen laat ik bij Jillian, een schots meisje wat vorig semester ook aan MU studeerde. Het is ook zo leuk dat ik haar en de andere schotse meisjes, die echt geniaal waren, weer te zien! Ik kijk hier dan ook ontzettend naar huis!

Seeya later everyone!

PS. Ben wel een beetje annoyed dat ik de hele tijd Nederlands moet praten. Ik praat veel liever Engels! Gelukkig kan ik dat nog een beetje onderhouden door elke dag met Scott te Skypen!

PSS. Ik ga zo maar even mijn 17.000 foto's uitzoeken haha